ZEKİ MÜREN...
Sanat Güneşi, Güneşin Oğlu, Işıkların Prensi...
Bu isimler sevenlerinin O’na verdiği isimler. Aslında bunların hiçbiri O’nu tam olarak anlatmağa yetmiyor.
Türk Musikisi’nin büyük değeri ZEKİ MÜREN’i sahnede pek çok kez izleme fırsatı buldum. 1976 yılında da “Güneşin Oğlu” LP’si ile birlikte çalışma ve tanıma olanağım oldu.
Şimdiye kadar piyasaya pek çok ZEKİ MÜREN albümü çıktı. Bunlar 45’lik plak, LP ve radyo kayıtları. CD olarak dinleme fırsatı buldunuz. Ama hiçbiri O’nu gazinoda, konserlerinde halkla buluşmasını, dinleyicisiyle kurduğu sıcak ilişkiyi, sevenlerinin coşkusunu yansıtmıyordu. Elinizdeki bu albüm Lunapark gazinosunda yapılmış bir canlı konser kaydı. Bu albümde O’nun diğer albümlerden farklı olarak ZEKİ MÜREN’in sahne sanatçısı olarak nasıl devleştiğini, izleyenlerle kurduğu sımsıcak ilişkiyi, sahne repertuarını dinleme imkanı bulacaksınız.
Bu şarkıların oluşmasını sağlayan tüm eser sahiplerine, albümü size sunabilmemiz için izin veren Türk Eğitim Vakfına çok teşekkür ederim. Yine kartonetinde güzel yazılarıyla bize destek veren Sayın Sadun Aksüt’e, Sayın Doğan Hızlan’a, Sayın Atilla Dorsay’a, çok teşekkürler.
Bu albümün hazırlanmasında birlikte çalıştığımız Nurhan Gürciyan, Zeynep Göktürk ve Fatoş Dinçtürk’e de teşekkürler...
Canlı, heyecanlı bir ZEKİ MÜREN dinlemeğe hazır mısınız? Haydi o zaman basın düğmeye...

Dani Grünberg
Odeon Grubu Müzik Yapımcılık
Yönetim Kurulu Başkanı
Eylül 2009

 ZEKİ MÜREN

15 küsur sene tamburumla refakat etmekten gurur duyduğum ve kendisine “Işıklar Prensi” adını taktığım rahmetli ZEKİ MÜREN, nev-i şahsına münhasır bir sanatkardı.
Kendisi saz arkadaşlarını sahnede hiç yormayan usta bir okuyucuydu. Programlarını çok düzenli olarak kendisi yapardı. Dinleyici ile arasındaki uyum olağanüstüydü.
İşine çok önem verirdi. Gazinoya adım attıktan sonra herkese karşı çok ciddiydi ve herkesten de bunu beklerdi. Ancak program bittikten sonra, eğlenceli kişiliği ortaya çıkar, sahne arkasında saz arkadaşlarını eğlendirmek için oyunlar oynardı.
Son derece iyilik sever bir insandı. Pek çok kişi bilmez, Ümraniye’de bir köy vardı. O köydeki tüm evleri ve okulu yaptırdı; bununla da kalmadı, köy halkına sürekli yardımda bulundu. Sağlığında çok çocuk okuttu. Ölümünden sonra da Türk Eğitim Vakfına yaptığı bağışla hala da okutmaya devam etmekte.
Onunla 15 yıl süren çalışma arkadaşlığımız sırasında acı-tatlı pek çok anı paylaştık. Gönlü bol bir insandı. Avustralya’da konserler verdikten sonra ülkeye dönecekken, ben kendisine “Ömrümüz bir daha buraya gelmemize yetmeyebilir, gelmişken Singapur’u da görelim,” dedim. Beni kırmadı. Yavuz Özüstün, Nevzat Sümer ve ben, birlikte birkaç gün Singapur’da Royal Ramada Hotel’de kaldık. Bize hiçbir şey ödetmedi, itiraz edecek olduğumuzda ise “Sizler olmasaydınız, ben burada olabilir miydim,” dedi.
Sadece Türkiye’de değil dünyanın pek çok yerinde birlikte konserler verdik. Mesela Londra Royal Albert Hall’da konser veren ilk Türk solisttir. Avustralya’da bizden bir hafta önce konser veren Tom Jones’un bilet fiyatları 10 dolar iken, Zeki Müren konser biletleri 12 dolardan satıldı.

Ölümüne çok üzüldüm, uzun yıllar birlikte çalıştığım bir dostumu kaybettim. Hala yeri doldurulamadı...

Nur içinde yat IŞIKLAR PRENSİ...

Sadun Aksüt
Ağustos 2009

 ZEKİ MÜREN’i hem çok sahnede dinledim hem de long play’lerini, CD’lerini. Kendisiyle de konuştum, o dışarıya dönük neşesinin altında onulmaz bir hüznü vardı.

Sahneye yenilik getirdi, icraya da ayrı bir lezzet kattı. Ailem de meraklı olduğundan Türk müziği icra edilen gazinolarda çok fasıl dinledim.

Dinlediğim bu kaydın bir özelliği var. Fasıl ve solo. ZEKİ MÜREN bu bileşimi de ustalıkla başarmış. Beni çocukluk anılarıma götürdü. Canlı konser kaydı olması, bana ayrı bir zevk verdi. Tekniğin müdahalesi olmadan, sesi, müziği dinledim.

İcra edilen parçalar da gerçekten fasıllarda çok çalınan, söylenen besteler.

Yeni bir ZEKİ MÜREN CD’si. Meraklısı, seveni için çok özel bir kayıt.

Doğan Hızlan
Eylül 2009

 Zeki Müren...

Ölümünün üzerinden (1996) onüç yıl geçmesine karşın, kayıtlara göre plakları hala en çok satan listelerinde olan, kendine özgü büyük sanatçı...

Üzerinde çok konuşulan, çok şey söylenen, çok dinlenen, ama belki hayat hikayesi hala çok kapsamlı bir araştırmayı, bir dev kitabı bekleyen...
Onu bizzat sahnede görmek, şarkılarını onu görerek dinlemek büyük bir ayrıcalıktı. Ben yaşım gereği bu ayrıcalığa erişenlerdenim. Onu en azından iki kez sahnede gördüm (belki daha çok, tam hatırlamıyorum). Bir kez Küçük Çiftlik Parkı’nda, bir kez de İzmir Fuarı’nda... Hatta fuar konseri sonrası Büyük Efes Oteli’nde tanışmış, konuşmuş ve söyleşmiştik.
Onun sahnede yaptığı devrimi bilmek bir şeydir, bizzat gözlemlemek başka bir şey... Seyircisiyle kurduğu inanılmaz diyalog, ona sürekli gösterdiği saygı ve sevgi, dönemi için açık-saçık sayılabilecek kimi esprilerini bir aile ortamı için gerektiği kadar yumuşatma becerisi, Türk musikisine kesin hakimiyetle biraz ‘işveli’ bir sunuş biçimini çok akıllıca dengelemesi olağanüstüdür. Bunu biraz olsun kavrayabilmek için, stüdyo veya radyo kayıtlarından çok konser kayıtlarını dinlemek gerekir.
İşte bu albüm bunu yapıyor. 1970’li yılların sonunda Lunapark Gazinosu’nda yapılmış olan kayıt, şaşılacak kadar iyi. Sunuşundaki içtenlik hissediliyor. Ve o hınzır bir zeka kadar müzik bilgisine de yer veren sıcacık atmosfer, eski kayıtlardan çıkıp odalarınızın içine yayılacak. Zeki Müren sevenler için bundan büyük bir armağan olur mu?

Atilla Dorsay
Eylül 2009