Kaybolmayan Odeon Yılları

Popüler müziğimizin şanlı firmalarından Odeon çok güçlü bir arşive sahip.
Bu güçlü arşiv, yıllar önce oluşturulmuş bir plan dahilinde disklere transfer ediliyor.
Kayıtlar temizleniyor, elden geçiriliyor.
Bu işlemler, “dijital çağ”ın bütün nimetlerinden yararlanılarak yapılıyor hem de. Eski şarkılar geçmişin tozunu üzerlerinden silkeleyerek çıkıyorlar karşımıza; yeni bir hayat buluyor, yarına uzanmanın-kalmanın imkanını elde ediyorlar.
Bir yandan da, “dijital”i, yaşamının olmazsa olmazı haline getirmiş olan günümüzün kuşağı, geçmişte yapılan şarkılar hakkında bilgileniyor, popüler müziğimizin “hep o şarkı” demek olmadığını görüyor, “tek bir ritm-tek bir ses”e hapsolmanın, şart olmadığını anlıyor.
Odeon bundan bir süre önce “Güldeste” adlı pakette, ayrı ayrı basılmış dört albümü, Müzeyyen Senar, Zeki Müren, Yaşar Özel ve Mustafa Sağyaşar’ın albümlerini bir araya getirmiş ve Türk Müziğinin “Sanat Müziği” olarak kabul edildiği o pırıltılı “geçmiş”i, günümüze taşımıştı.
“Güldeste”nin gördüğü ilgi Odeon’un yöneticilerine gerekli morali-şevki verdi ve ikincisini hazırlamaya karar verdiler.
“Güldeste”nin ikinci ayağında, bir önceki gibi dört albüm mevcut.
Türk Sanat Müziğinin gerçekten ölümsüz sesleri Yaşar Özel ve Mustafa Sağyaşar, ilkinde olduğu gibi, ikinci ayağın da önemli konukları.
Ve Mediha Demirkıran ile Perihan Altındağ Sözeri de var; Türk Müziği dendiğinde, ilk akla gelebilecek beş-on isimden ikisi.
Bu kadro, “Odeon Yılları” olarak anageldiğimiz ve ihtiva ettiği tarihler-isimler-şarkılar nedeniyle, neredeyse tarihsel bir “üst başlık” haline gelmiş dönemin, asla kaybolmayacağını gösterecek bize.
Yeniden ve bir kere daha.

Sizden uzak günlerimiz

“Güldeste 2”nin konuklarından Mediha Demirkıran’ın “Odeon Yılları” albümü, ilk yayınlandığı günden beri büyük ses getirdi. Türk Sanat Müziğinin kraliçelerinden Demirkıran’ın o çok farklı, çok güçlü “ses”i ile hayat verdiği şarkılar, bu albümün yayınlanışı ile birlikte yeniden çınlar olmuş, yeniden hayatımıza karışmıştı.
Demirkıran 1951 yılında girdi müzik dünyasına. Radyo Dünyası dergisinin düzenlediği bir “ses yarışması”'na katıldı ve 1. oldu. Ardından da Ankara Radyosu’na girdi. Bu radyodaki birkaç yıllık çalışma sonrasında sahnelere geçti ve şarkılarını, dönemin en önemli, en saygın gazinolarında seslendirmeyi sürdürdü.
1960 yılında yeniden radyoya döndü. Bu sefer İstanbul Radyosu’nun çatısı altındaydı. Radyo ve sahneyi birlikte yürütmeye başladı, her iki alanda da büyük bir başarı ve ün elde etti.
Sanatçı müziğe, şarkılara olan derin bağları nedeniyle, genellikle birlikte yürütülemeyen bu iki alana da hakim oldu, her ikisini de hakkıyla sürdürdü.
En büyük özelliği o kimselere benzemez ses rengi, herkese fark atan yorum gücüydü Demirkıran’ın. Bu nedenle de, ne söylerse söylesin farketmemiş, hemen hemen herkes onun sesiyle kanatlanmış olan şarkıları bağrına basmıştı.
Tıpkı Münir Nurettin Selçuk ve Müzeyyen Senar gibi, Demirkıran da uzun bir süre Odeon ile çalıştı. Müziği ve birlikte çalıştığı sanatçıları çok ciddiye alan bu saygın firmamız, Demirkan ile bir “altın çağ” yaşadı ve yaşattı. Demirkıran da, Odeon tarafından yayınlanan plakları-şarkıları ile zirveye çıktı ve sayısı milyonları bulan bir hayran kitlesi edindi.
“Güldeste 2”nin Demirkıran sayfası, bu anlı şanlı çağı hatırlamak için, mükemmel bir fırsat.

Çok görmeyin ne olur

Müzik yaşamına Ankara’da başlayan Perihan Altındağ Sözeri’nin “Anısına Saygı” albümü de, Odeon’un Türk Sanat Müziğinin bülbüllerinden birine, saygı ve sevgilerini sunma amacı ile hazırlandı.
Aralarında Refik Fersan, Nuri Halil Poyraz, Mesut Cemil ve Fahri Kopuz gibi “derya”ların da bulunduğu müzisyenlerden dersler alarak kendisine sağlam bir alt yapı hazırlamış olan Sözeri’nin bu albümünde, hem Türk Müziğinin seslendirilmesi her zaman büyük tecrübe gerektirmiş “zor” şarkıları, hem de 70’li yıllarda, bu müzik akımının her kesimden insanı kucaklaması için yapılmış daha “renkli” şarkıları mevcut.
Sözeri, Türk Müziğinin layıkıyla yorumlayabilmek için büyük ustalık gerektiren şarkılarından biri olan (Şekerci Cemil Bey’in Hicaz makamındaki şarkısı) “Bir Nigah Et Ne Olur (Halime Ey Gonca Dehen)”i de, (Emel Sayın ve Bülent Ersoy’un geniş yığınlara ulaştırmış olduğu “Çok Görmeyin ne Olur (Bırakın Seviyorum)”u da aynı yetkinlikte, aynı doğrulukta seslendirmiş.
Aynı ruh ve duyarlıkta da.
Perihan Altındağ Sözeri, ait olduğu kuşağın tamamına yakınında olduğu gibi, seslendirdiği her şarkıya bütün ruhunu katanlardandı.

Avuçlarımızda hala sıcaklığınız var

Popüler müziğimizin saygın isimlerinden Yaşar Özel ve Mustafa Sağyaşar’ın albümleri de, “Güldeste 2”yi tamamlayan diğer albümler.
Müzik yaşamına Ankara’da başlayan, İstanbul’a yerleştikten sonra İstanbul Radyosu’nun çatısı altında Türk Müziğinin en önemli yorumcularından biri haline gelen Özel’in albümü de, hem “klasik”, hem de “popüler” şarkılar ihtiva etmekte.
Başta “Bu Kadar Yürekten Çağırma Beni (Bir Gece Ansızın Gelebilirim)” ve “Geçmesin Günümüz (Sevgilim Yasla)” olmak üzere, Özel’in albümündeki şarkıların tamamı, bu “davudi” sesli sanatçının yorumu sayesinde emsalsiz bir biçime evrilmiş.
Mustafa Sağyaşar’ın albümü de öyle; tek kelimeyle emsalsiz.
Lise yıllarında verdiği bir “özel konser” sonrasında, gazetelerin “Münir Nurettin Selçuk’u aratmayan genç” olarak niteleyecekleri Sağyaşar’ın albümünde de, “işin sırrı denge”, mükemmel bir biçimde tutturulmuş.
“Tez geçse de her Sevgide (Bin Hatıra Vardır)” başta olmak üzere, bütün şarkılar geçmişi “yad etmek” için bulunmaz nimet.
Yıllar geçip gidiyor; “zaman”ın kimseye aldırdığı görülmemiştir.
Önemli olan şarkıların kalmasıdır; dünden bugüne gelmesi, bugünden yarına uzanmasıdır.
Odeon da bunun bilincinde. Şarkıları yarına aktarmak için var gücüyle çalışıyor. Biz “fani”lerin sonsuza dek yaşama imkanı yok ama, hayatımıza, aşklarımıza-acılarımıza, iyi günümüze-kötü günümüze eşlik etmiş bu şarkıların yarına kalması, bizim olmasa da, yaşadıklarımızın-gördüklerimizin-geçirdiklerimizin yarına kalması anlamına geliyor.
Bu nedenle Odeon, her birinde “bin hatıra” olan bu şarkıların yanında yer alıyor. Odeon’un başta Dani Grünberg olmak üzere tüm yöneticilerine, başta Zeynep Göktürk olmak üzere tüm çalışanlarına teşekkürlerimiz sonsuz.
Arşivinize, yıllarınıza bereket.

Naim DİLMENER
Eylül 2008